ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Η Κωνσταντινούπολη είναι η μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας, αποτελώντας το οικονομικό, πολιτιστικό και ιστορικό κέντρο της χώρας. Η Κωνσταντινούπολη είναι διηπειρωτική πόλη στην Ευρασία, με το ιστορικό και εμπορικό κέντρο να βρίσκεται στην ευρωπαϊκή πλευρά και περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού να ζει στην ασιατική πλευρά της Ευρασίας. Αποτελεί τη μοναδική πόλη στον κόσμο που βρίσκεται σε δύο ηπείρους, την Ευρώπη και την Ασία. Η σύγχρονη πόλη χωρίζεται σε τρεις κύριες ζώνες που περιλαμβάνουν την παλαιά Κωνσταντινούπολη,την περιοχή του Μπέηογλου (τουρκ. Beyoğlu) με τη συνοικία του Γαλατά και τον ομώνυμο πύργο, καθώς και το Σκούταρι (τουρκ. Üsküdar) μαζί με άλλα προάστια που βρίσκονται στην απέναντι ασιατικήπλευρά του Βοσπόρου. Οι ιστορικές περιοχές της πόλης, με σημαντικά μνημεία, ανήκουν από το 1985 στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Στα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης ανήκουν η Αγία Σοφία, το Επταπύργιο και τα βυζαντινά τείχη, ο ναός και η πηγή της Ζωοδόχου Πηγής, το κτίριο του Πατριαρχείου, το Φανάρι καθώς και το ανάκτορο Τοπ Καπί, το τζαμί του Σουλεϊμάν και το τζαμί του Σουλτάνου Αχμέτ («Μπλε τζαμί»).
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ
Η Καππαδοκία, που αποκαλείται «το σεληνιακό τοπίο της Τουρκίας», βρίσκεται στην επαρχία Νεβσεχίρ της κεντρικής Ανατολίας, απετέλεσε κατοικία πολλών λαών και θέατρο πολλών σημαντικών γεγονότων. Κοντά στη μικρή πόλη Γκορέμε υπάρχει το υπαίθριο μουσείο, όπου εκκλησίες και μοναστήρια βρίσκονται μέσα στο βράχο. Η τοποθεσία έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO και καλό θα ήταν να την επισκεφθείτε με κάποιο ταξιδιωτικό οδηγό ανά χείρας, μιας και οι επιγραφές είναι λιγοστές και φειδωλές. Μπορεί να υπάρχουν 36 υπόγειες πόλεις στην περιοχή, όμως το Ντερίνκουγιου είναι η μεγαλύτερη και η καλύτερη, η οποία δημιουργήθηκε για να φιλοξενήσει μια ολόκληρη κοινότητα για πολλούς μήνες.Η κοιλάδα Ιχλαρά είναι ένα μακρύ, βαθύ φαράγγι, σχηματισμένο χιλιάδες χρόνια πριν από τους σεισμούς και τα στοιχεία της φύσης. Τον πρώτο καιρό του Χριστιανισμού, οι πολίτες έσκαψαν εκκλησίες στην πλευρά της κοιλάδας επειδή δεν φαίνονταν. Οι τοιχογραφίες στους τοίχους τους, που απεικονίζουν σκηνές από τη Βίβλο, είναι γενικά καλά διατηρημένες και τα έντονα χρώματα είναι ακόμη ορατά. Αν οι εκκλησίες μέσα στο βράχο δεν είναι της αρεσκείας σας, η κοιλάδα είναι ιδανική για πεζοπορία στη φύση, ενώ υπάρχουν μικρά εστιατόρια και τεϊοποτεία κατά μήκος του ποταμού που τη διατρέχει.Η ήσυχη πόλη Άβανος, που βρίσκεται στην άκρη του Ερυθρού Ποταμού, είναι διάσημη στην Τουρκία για τα κεραμικά της. Μια δημοφιλής τουριστική δραστηριότητα στην Άβανο είναι το γύρισμα του τροχού αγγειοπλαστικής – πράγμα που δεν είναι τόσο εύκολο όσο νομίζετε!Αν θέλετε να απολαύσετε μια πανοραμική θέα της Γκορέμε και της κοιλάδας, μπορείτε να σταματήσετε οπουδήποτε κατά μήκος του δρόμου μεταξύ της Γκορέμε και του Ουχισάρ. Αν ο καιρός είναι καθαρός, το μεγάλο βουνό Αργαίος (Erciyes) στην περιοχή της Καισάρειας (Kayseri) κυριαρχεί στον ορίζοντα.Το Κάστρο Ουχισάρ είναι το ορόσημο της περιοχής και βρίσκεται στην κορυφή της πόλης Ουχισάρ Εξερευνήστε τα στενά τούνελ στο εσωτερικό του και τα σκαμμένα στο βράχο σπίτια στο εξωτερικό του.
ΣΜΥΡΝΗ
Γεμάτη εικόνες και συναισθήματα είναι η Σμύρνη. Έχει ένα τεράστιο παραλιακό μέτωπο, αριστοκρατικές συνοικίες αλλά και φαβέλες, πολλή νεολαία, μοντέρνες γυναίκες και άλλες με μαντίλες, πιστούς που προσεύχονται κάθε φορά που ακούγεται η φωνή του μουεζίνη και άλλους που συνεχίζουν απερίσπαστοι τη δουλειά τους. Με ιστορία που μετράει πάνω από 8.000 χρόνια αλλά και ιδιόμορφο παρελθόν η Σμύρνη φαίνεται πως διαγράφει μια δική της, κάπως αυτόνομη πορεία εντός της Τουρκίας. Ολόκληρη βλέπει τη θάλασσα, ο κόσμος της κινείται σε πιο χαλαρούς ρυθμούς απ’ ό,τι στην Κωνσταντινούπολη. Κυκλοφορείς άνετα, τρως πολύ, καλά και φθηνά, πιάνεις κουβέντα με τον κόσμο.
ΠΡΙΓΚΗΠΟΝΗΣΙΑ
Τα Πριγκηπονήσια ,είναι ένα σύμπλεγμα νησιών στη Θάλασσα του Μαρμαρά, νότια της Κωνσταντινούπολης, στο στόμιο του κόλπου της Νικομηδείας. Αποτελείται από 4 μεγάλα νησιά (Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, Πρίγκηπος) και 5 μικρότερα (Πίτα, Νέανδρος, Οξειά,Πλάτη, Αντιρόβυθος). Τα τέσσερα μεγάλα κατοικούνταν ανέκαθεν, ενώ τον 20ο αιώνα κατοικήθηκε και η Αντιρόβυθος. Έκτοτε το νησί ονομάστηκε «Νήσος του Πρίγκηπος» και κατ’ επέκταση τα γύρω νησιά «Πριγκηπόνησα». Πλήθος πριγκήπων και βυζαντινών αξιωματούχων κατέφευγαν στα ειδυλλιακά αυτά νησιά για ξεκούραση και συλλογισμό. Πολλά σπίτια, αρχοντικά καθώς και παραθεριστικές κατοικίες χτίστηκαν από το 1850 και ύστερα ενώ η ελληνική παρουσία πάνω στα νησιά ανέκαθεν ήταν έντονη. Σημαντικού ελληνικούενδιαφέροντος είναι η Μονή του Αγίου Γεωργίου στην Πρίγκηπο και η Μονή της Αγίας Τριάδας στη Χάλκη, στην οποία στεγαζόταν και η Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Η Σχολή της Χάλκης μέχρις ότου έκλεισε ήταν ο θεσμός που έδινε στο Πατριαρχείο Έμψυχο δυναμικό αφού απο αυτήν αποφοίτησαν διάκονοι, παπάδες, νομικοί καθώς και Πατριάρχες όπως ο κ.κ. Βαρθολομαίος. Η Θεολογική Σχολή λειτουργούσε έως και τον Αύγουστο του 1971 οπότε και έκλεισε. Το λύκειο της Σχολής λειτούργησε έως και το 1983 οπότε και έκλεισε λόγο έλλειψης μαθητών αλλά και της μείωσης της Ελληνικής κοινότητας που κατοικεί στα Πριγκηπονήσια. Σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής με μεγάλες φθορές έπρεπε να έχει ανασκευασθεί απο την αρχή εξ’ολοκλήρου. Το 1903 με δωρεά της Ελένης Ζαρίφης προς το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης στεγάστηκε το Εθνικό Ορφανοτροφείο. Λειτούργησε μέχρι και το 1964 και προσέφερε πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε 5744 παιδιά. Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ξύλινα κατασκευάσματα στην Ευρώπη, είναι πενταόροφο και διαθέτει 206 δωμάτια, αίθουσες χορού, τραπεζαρίες και άλλους χώρους.
ΠΡΟΥΣΑ
Η Προύσα είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης Περιφέρειας στη Βορειοδυτική Τουρκία. Η πόλη είναι γνωστή για τα χιονοδρομικά κέντρα του όρους Ουλού, τα μαυσωλεία των Οθωμανών Σουλτάνων, και την εύφορη πεδιάδα που την περιβάλλει. Η πόλη κατέχει σημαντική θέση στην γαστρονομία της Τουρκίας, όχι μόνον για τις σπεσιαλιτέ της αλλά και για την ζαχαροπλαστική της: ξεχωριστή θέση έχουν τα “μαρόν-γκλασέ”. Υπάρχουν πολλά όμορφα και σημαντικά κτήρια: Το σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ, αρχαιολογικό μουσείο, το Ουλού Τζαμί κ.ά. Εδώ επίσης βρίσκεται ένα από τα πιο όμορφα τεμένη της Τουρκίας, το Πράσινο Τζαμί. Η Προύσα έχει ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας, το Πανεπιστήμιο Ουλουντάγ.
ΈΦΕΣΟΣ
Η Έφεσος ήταν μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Μικράς Ασίας σχεδόν στα παράλια του Αιγαίου. Η αρχαία Έφεσος ήταν πολύ κοντά στη θάλασσα, πλην όμως οι συνεχείς προσχώσεις του ποταμού Καΰστρου ανάγκαζε τους κατοίκους κατά μακρά διαστήματα να μετακινούν τους οικισμούς τους δυτικότερα. Παρά ταύτα η αρχαία πόλη οικοδομήθηκε στις χαμηλές πλαγιές των λόφων Κορησός και Πρίων, εκεί όπου στη συνέχεια αυτών εκτεινόταν η εύφορη πεδιάδα της Εφέσου, το λεγόμενο Εφέσιο πεδίο. Ο ναός της Εφεσίας Αρτέμιδος βρισκόταν ακριβώς στην πεδιάδα αυτή απέχοντας 1 μίλι από την πόλη. Η γονιμότητα της πεδιάδας της Εφέσου, καθώς και η θέση της πόλης σε κομβικό σημείο της φυσικής οδού επικοινωνίας της θάλασσας του Αιγαίου με την Μικρασιατική ενδοχώρα συνέβαλαν κατά μέγιστο λόγο στην ακμή της πόλης. Τώρα απομένουν μόνο ερείπια της αρχαίας πόλης και του ναού, που τα περισσότερα έχουν έρθει στο φως από τις ανασκαφές.Το θέατρο είναι το μεγαλύτερο που διατηρείται στις μέρες μας. Τα κυριότερα αξιοθέατα που θα δείτε στην αρχαία Έφεσο είναι η Βιβλιοθήκη του Κέλσου, η Βασιλική του Αγίου Ιωάννου, τα ερείπια του Ναού της Αρτέμιδος, το Σπίτι της Παναγίας, το Ωδείο, το Πρυτανείο, η πλατεία Δομητιανού, η οδός Κουρητών στο κέντρο της πόλης, η κρήνη και ο Ναός του Αδριανού. Ευρήματα από τον αρχαιολογικό χώρο, φιλοξενούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Εφέσου, στην πόλη Σελτσούκ. Το πιο μνημειώδες κτίσμα είναι η Βιβλιοθήκη του Κέλσου.
ΑΓΚΥΡΑ
Η Αγκυρα αποτελεί το διοικητικό κέντρο της Τουρκίας. Η κεντρική λεωφόρο Ataturk Bulvari, που έχει μήκος 5,5 χλμ., συνδέει την παλιά με την καινούργια πόλη. Κέντρο θεωρείται η πλατεία Kizilay που βρίσκεται στο νεότερο κομμάτι της πρωτεύουσας. Οι κοντινές πλατείες Sihhiye Meydani και Ulus Meydani διαδραματίζουν κι αυτές σημαντικό ρόλο στον πολεοδομικό χάρτη της πόλης. Σε μικρή απόσταση νότια της πλατείας Kizilay απλώνεται το προάστιο Kavaklιdere. Εδώ μπορείτε να χαλαρώσετε περπατώντας στο πάρκο των Κύκνων, μια μικρή όαση ηρεμίας στην καρδιά της πρωτεύουσας. Από τη βόρεια πλευρά του ξεκινά η οδός Tunali Hilmi, ο εμπορικότερος δρόμος της Αγκυρας, που περνά από το Kocatepe Camii, το μεγαλύτερο τζαμί της χώρας. Νότια του Kugulu Park βρίσκεται το προάστιο Cankaya, με το Βοτανικό πάρκο, τις ξένες πρεσβείες, το προεδρικό μέγαρο και το εμπορικό κέντρο Atakule. Απόδραση από τη βουή της πόλης προσφέρει επίσης και το πάρκο Genclik Park.
ΠΟΝΤΟΣΟ Πόντος είναι η ελληνική ονομασία της γεωγραφικής περιοχής των ΒΑ. ακτών της Μικράς Ασίας, η παράλια περιοχή της Καππαδοκίας, ανατολικά της Παφλαγονίας, η οποία σήμερα ανήκει στην Τουρκία. Ο Πόντος υπήρξε στην αρχαιότητα πεδίο έντονου ελληνικού αποικισμού αλλά και βασίλειο επί Μιθριδάτη. Στην ύστερη βυζαντινή περίοδο, ξαναϋπήρξε ως ανεξάρτητο κράτος. Μέχρι το 1923 και την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών που ακολούθησε κατ΄ επιταγή της Συνθήκης της Λωζάνης κατοικούνταν, σε σημαντικό ποσοστό, από ελληνόφωνους χριστιανικούς επί το πλείστον και μουσουλμανικούς σε δεύτερο βαθμό πληθυσμούς.
ΑΜΙΣΟΣ: Η σημερινή Σαμψούντα της Τουρκίας, πόλη του δυτικού Πόντου, στα παράλια της Μαύρης θάλασσας. Ήταν αποικία των Μιλησίων και έπειτα των Αθηναίων, οι οποίοι της έδωσαν το όνομα Πειραιάς . Είχε πλήθος ερειπίων. Ο ναός του Αγίου Θεοδώρου έγινε τζαμί. Η Αμισός ήταν έδρα διοικητού, υπό την γενική διοίκηση Τραπεζούντας.
ΑΜΑΣΕΙΑ: πόλη του δυτικού Πόντου κάπου 130 χιλιόμετρα στα νότια της Αμισού Περιβάλλεται από απόκρημνα όρη και διασχίζεται από τον ποταμό Ίρη. Στις πλαγιές του βουνού που ορθώνεται στα βόρεια της πόλης, σώζονται, μέχρι και σήμερα, οι λαξευτοί τάφοι των βασιλιάδων που προκαλούν το ενδιαφέρον και την περιέργεια των επισκεπτών. Η πόλη επικοινωνούσε με δύο γέφυρες, οι οποίες έγιναν αργότερα πέντε, αρκετά μοντέρνας κατασκευής.
ΚΕΡΑΣΟΥΝΤΑ: Αρχαιότατη ελληνική πόλη, που ιδρύθηκε το Ζ΄ αιώνα π.Χ., σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Ξενοφών στο έργο του (Κύρου Ανάβασης), από τους Σινωπείς. Το όνομά της το οφείλει στο σχήμα δύο κεράτων τα οποία σχηματίζει ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή στα δάση των Κερασιών, που αφθονούν στην περιοχή της.
ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ Η ωραιότερη πόλη του Πόντου, η πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας των Κομνηνών, το τελευταίο καταφύγιο του Ελληνισμού. Η Τραπεζούντα ιδρύθηκε το 756 π.χ. για πρώτη φορά από Ίωνες αποίκους. Έζησε δόξες, καταστροφές, τιμές και θυσίες, αλλά έμεινε και στάθηκε Ελληνική επί 2678 χρόνια μέχρι το 1922 όταν και αναγκάστηκε ο Ελληνισμός της να καταφύγει στην Ελλάδα.
ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ : Η εικόνα της Παναγίας είναι ένα σύμβολο για τους Έλληνες του Πόντου. Η εικόνα, σύμφωνα με την παράδοση της εκκλησίας δημιουργήθηκε από τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά. Αρχικά ονομαζόταν Παναγία η Αθηνιώτισσα, γιατί μετά τον θάνατο του Λουκά ένας μαθητής του την έφερε στην Αθήνα. Το 386 όμως, οι μοναχοί Βαρνάβας και Σωφρόνιος βρέθηκαν μετά από όραμα με την Παναγία, από την Αθήνα στα βουνά του Πόντου. Σε ένα σπήλαιο σε υψόμετρο άνω των 1.000 μέτρων είδαν μια χρυσαφένια λάμψη. Όταν πλησίασαν, βρήκαν την εικόνα της Παναγίας, που σύμφωνα με την εκκλησία, είχαν μεταφέρει άγγελοι. Οι δύο μοναχοί θεώρησαν την αποκάλυψη της Παναγίας, μέσω της εικόνας, ως σημάδι και αποφάσισαν να φτιάξουν στο σημείο που την βρήκαν ένα κελί. Έτσι μπήκαν τα «θεμέλια» για την ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά, που κατά τον ξεριζωμό των Ποντίων από την περιοχή, καταστράφηκε από τους Τούρκους. Από το 1986 λειτουργεί ως μουσείο, ενώ τον Αύγουστο του 2010 η Τουρκία έδωσε άδεια να τελεστεί λειτουργία. Η μονή αλλά και η ιερή εικόνα πήραν το όνομα Σουμελά, από το όρος Μελά και το ποντιακό «σου», που σημαίνει εις το/ στο. Δηλαδή, η Παναγία «στο Μελά». Στα μέσα του 1800 η μονή απέκτησε έναν μεγάλο ξενώνα με 72 δωμάτια και άλλους χώρους, όπως βιβλιοθήκη, γραφεία κ.α. Κατά καιρούς η μονή γνώρισε ευεργέτες, αλλά και την εύνοια αυτοκρατόρων, ακόμα και μουσουλμάνων, που έβλεπαν το μοναστήρι σαν Θεία Πρόνοια. Το 1922 οι Τούρκοι στη γενοκτονία των Ποντίων έκαψαν το μοναστήρι για να αφανίσουν εντελώς το ελληνικό στοιχείο από την περιοχή. Πριν βάλουν φωτιά, είχαν αρπάξει όλα τα πολύτιμα κειμήλια της μονής. Οι μοναχοί όμως, που είχαν προβλέψει το χτύπημα των Τούρκων, είχαν φροντίσει να κρύψουν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Σουμελά, καθώς και άλλα κειμήλια, όπως το Ευαγγέλιο του Οσίου Χριστόφορου και ένα Σταυρό από Τίμιο Ξύλο, που είχε δωρίσει στη Μονή ο αυτοκράτορας Μανουήλ Γ’ της δυναστείας των Κομνηνών. Τα ιερά αντικείμενα θάφτηκαν στο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας που βρισκόταν σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από το μοναστήρι. Οι Έλληνες του Πόντου ξεριζώθηκαν και τα κειμήλια έμειναν εκεί για περίπου δέκα χρόνια. Το 1930 ο μητροπολίτης Ξάνθης Πολύκαρπος Ψωμιάδης και ο τότε υπουργός πρόνοιας Λεωνίδας Ιασωνίδης, απευθύνθηκαν στον πρωθυπουργό Ελ. Βενιζέλο για να ασχοληθεί με το ζήτημα των θαμμένων κειμηλίων. Τότε ο Τούρκος ομόλογος του Βενιζέλου, ο Ισμέτ Ινονού, δέχτηκε να πάει στην περιοχή της μονής μια αντιπροσωπεία Ελλήνων και να αναζητήσει τα κειμήλια. Υπό την καθοδήγηση του αρχιμανδρίτη Αμβρόσιου, ο οποίος ήταν ένας από τους τελευταίους μοναχούς της μονής Παναγίας Σουμελά, βρέθηκαν και ξεθάφτηκαν τα ιερά αντικείμενα. Μεταφέρθηκαν στην Αθήνα στο βυζαντινό μουσείο, όπου παρέμειναν έως το 1951. Τότε η εικόνα φιλοξενήθηκε για λίγο στο σωματείο Παναγίας Σουμελά για να τοποθετηθεί επίσημα, τον Αύγουστο του 1952 στον Ιερό Ναό Νέας Παναγίας Σουμελά, που χτίστηκε στις πλαγιές του Βερμίου. Τον Ιανουάριο του 2015 ήρθε στο φως μια περίτεχνη τοιχογραφία της Παναγίας που εντυπωσίασε τους ερευνητές Ο δημοσιογράφος και τουρκολόγος Ν. Χειλαδάκης μας πληροφορεί για τη συγκλονιστική ανακάλυψη. Σύμφωνα με ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Πολιτισμού, που εποπτεύει των εργασιών της ανακαίνισης της ιεράς ελληνορθόδοξης σταυροπηγιακής μονής της Παναγιάς Σουμελά, μετά από 16 χρόνια των εργασιών ανακαίνισης, οι ειδικοί ερευνητές εισήλθαν για πρώτη φορά στο Βαπτιστήριο της μονής και στο Çile Odası. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια περίτεχνη τοιχογραφία της Παναγίας που είχε μείνει στο σκοτάδι, από τότε που οι Πόντιοι εγκατέλειψαν τον Πόντο, μέσα στο αίμα της φρικτής γενοκτονίας των Ποντίων. Ερευνητές εισήρθαν για πρώτη φορά στο Βαπτιστήριο της Mονής. Εκεί ανακάλυψαν περίτεχνη τοιχογραφία της Παναγίας που είχε μείνει μέχρι σήμερα στο σκοτάδι. Η τοιχογραφία προκάλεσε τον ενθουσιασμό των Τούρκων που εργάζονταν σε αυτή την πτέρυγα της μονής, η οποία επιφυλάσσει συνεχώς καινούργιες εκπλήξεις για ερευνητές και πιστούς….
